Ochtendrituelen en Reflecties

Ochtendrituelen en Reflecties

✍️ Auteursnoot

Deze reflectie ontstond uit een eenvoudige vraag van de schrijfprompt over ochtendrituelen. In eerste instantie leek het antwoord vanzelfsprekend: een paar kleine gewoonten, niets bijzonders. Maar bij nader inzien bleek dat eerste uur van de dag meer te zijn dan routine—een stille overgang van slaap naar bewustzijn, gemarkeerd door licht, muziek en herinnering. Wat op gewoonte lijkt, blijkt vaak verkapte bezinning.

Brieven aan de Prompt

Beste Prompt,

Mijn vriend, ik heb niet veel rituelen. Bij het ontwaken kijk ik op mijn horloge om te zien hoe ik geslapen heb, ga naar de badkamer, stap op de weegschaal en drink een glas koud mineraalwater.

Ik ben een vroege, maar trage opstaander. En bij nader inzien besef ik dat het aanschouwen van de zonsopgang voor mij een diepere betekenis heeft. Het is een dagelijkse herinnering aan de schoonheid van het leven en de stille belofte die elke nieuwe dag in zich draagt.

Sommige ochtenden maak ik een vroege wandeling in het nabijgelegen bos, terwijl de natuur ontwaakt uit haar sluimer. Zoals Laura Ingalls Wilder zei: “If you truly love nature, you will find beauty everywhere.” Het is een citaat dat mijn broer mij naliet, en daarom gebruik ik het met dankbaarheid.

Die wandelingen, vooral wanneer het eerste licht zich over de hemel verspreidt, brengen energie en rust tegelijk—zelfs wanneer de zon zich even achter de wolken verschuilt. Haar vluchtige verschijning herinnert mij eraan hoe kostbaar onze momenten zijn. Op mijn leeftijd is dat besef nooit ver weg. Elke zonsopgang voelt als een geschenk, en ik begroet haar in het besef dat er ooit een laatste zal zijn.

De meeste ochtenden blijf ik echter binnen. Ik zet Sonos en Idagio aan, en de zachte klanken van klassieke adagio’s vullen de kamer—Beethoven, Chopin, Mozart en Vivaldi als trouwe metgezellen. Terwijl de koffie doorloopt, kijk ik naar het langzaam opkomende licht en verwelkom de stille belofte van de dag.

Met de eerste kop koffie in de hand keer ik voorzichtig terug in de werkelijkheid. Ik bekijk mijn e-mails zonder ze te openen en blader door de belangrijkste kranten, waarbij ik de luidruchtige en vaak zinloze hoeken van de wereld zorgvuldig vermijd.

Je zou kunnen zeggen dat mijn eerste uur er een is van bewustzijn en harmonie—een klein eiland van orde voordat de dag zich ontvouwt met haar gebruikelijke onzekerheden.

📌 Afsluitend citaat

“Als je een tuin en een bibliotheek hebt, heb je alles wat je nodig hebt.”
— Cicero

William J J Houtzager, Aka WJJH, Februari, 2026

📌 Blogexcerpt

Mijn ochtenden zijn eenvoudig: een glas water, zachte muziek, een kop koffie en het langzaam opkomende licht. Soms een wandeling tussen de bomen, soms alleen de zonsopgang door het raam. Niets bijzonders—alleen het stille besef dat elke nieuwe dag een geschenk is, en niet vanzelfsprekend.